انتخاب گاز محافظ برای جوشکاری لیزر

Apr 29, 2025 پیام بگذارید

در جوشکاری لیزر ، انتخاب گاز محافظ به طور مستقیم بر کیفیت جوش ، عمق نفوذ ، مقاومت اکسیداسیون و راندمان فرآیند تأثیر می گذارد. در زیر یک راهنمای مفصل بر اساس خواص مواد ، قدرت جوشکاری ، ویژگی های گاز و الزامات فرآیند آورده شده است:

I. عملکردهای اصلی گاز محافظ

اکسیداسیون و پیشگیری از آلودگی:
برای جلوگیری از اکسیداسیون ، نیترایدیت یا تخلخل ، استخر جوش را از هوا (اکسیژن ، رطوبت) جدا می کند (به عنوان مثال ، آلیاژهای تیتانیوم با اکسیژن واکنش نشان می دهند تا مراحل شکننده ایجاد کنند).

تنظیم پلاسما:
تشکیل پلاسما را با قدرت بالا سرکوب می کند و از محافظت از انرژی لیزر جلوگیری می کند (به عنوان مثال ، انرژی یونیزاسیون بالا هلیوم باعث کاهش تشکیل پلاسما می شود).

کنترل رفتار استخر ذوب:
تأثیر جریان استخر از طریق هدایت حرارتی گاز و چگالی ، تنظیم عمق و عرض نفوذ (به عنوان مثال ، هلیوم باعث افزایش هدایت حرارتی برای نفوذ عمیق تر در مواد ضخیم می شود).

خنک کننده و تمیز کردن:
پراکنده و سرباره را از بین می برد و به خنک کننده و بهبود شکل گیری جوش کمک می کند.

Laser Welding Machine: The Precision Link in Modern Manufacturing

 

ii. معیارهای انتخابی

1. خصوصیات مواد

فولاد کربن\/فولاد کم آلیاژ:

اولویت بندی کردنآرگون خالص(از اکسیداسیون جلوگیری می کند ، جوش های صاف را تضمین می کند) یانیتروژن(مقرون به صرفه ، پاتر را کاهش می دهد اما برای جلوگیری از شکنندگی نیترید آهن به جریان کنترل شده نیاز دارد). مخلوط های آرگون نیتروژن (هزینه تعادل و عملکرد) نیز مناسب هستند.

فولاد ضد زنگ:

استفاده کردنآرگون خالص(از اکسیداسیون کروم و خوردگی بین دانه ای جلوگیری می کند). برای صفحات ضخیم ، اضافه کنیدهلیوم(به عنوان مثال ، مخلوط آرگون-هلیوم) برای افزایش نفوذ از طریق هدایت حرارتی بالا.

آلیاژهای آلومینیوم\/آلومینیوم:

آرگون خالصبرای جلوگیری از اجزاء اکسید آلومینیوم ، در برابر اکسیژن سپر می کند. برای صفحات ضخیم یا جوشکاری پر سرعت ، استفاده کنیدمخلوط های هلیوم بالا(به عنوان مثال ، 70 ٪ او {1}} ٪ AR) برای کاهش تنش سطح و بهبود جریان ذوب.

آلیاژهای مس\/مس:

به دلیل جذب کم لیزر مس ، استفاده کنیدمخلوط هلیوم خالص یا مخلوط های پرشوربرای تقویت استفاده از انرژی و نفوذ. آرگون خالص ممکن است باعث جریان ذوب ضعیف شود.

آلیاژهای تیتانیوم:

لازم بودنآرگون با خلوص بالا (بیشتر از یا برابر با 99.99 ٪)برای جدا کردن اکسیژن و نیتروژن (خطر مراحل شکننده). سازه های پیچیده به محافظ دو طرفه (جریان گاز جلو و عقب) نیاز دارند.

فولاد گالوانیزه:

مخلوط های نیتروژن یا آرگونکاهش تبخیر روی (نقطه جوش کم باعث تخلخل می شود) ، اما برای جلوگیری از خنک کننده بیش از حد ، باید سرعت جریان کنترل شود.

2. قدرت جوشکاری و نوع فرآیند

قدرت کم (<1kW):

انتخاب کردنآرگون خالصبرای مقرون به صرفه بودن و محافظت از اکسیداسیون پایدار.

High Power (>1kW) جوش نفوذ عمیق:

استفاده کردنمخلوط هلیوم یا آرگون-هلیومبرای سرکوب پلاسما و تقویت نفوذ انرژی. برای جوشکاری هدایت ، برای کنترل اندازه استخر ذوب آرگون یا نیتروژن را انتخاب کنید و از سوختگی جلوگیری کنید.

جوش نبض:

از نیتروژن خودداری کنید (مستعد به پاتر). اولویت بندی آرگون. برای جوشکاری مداوم ، بر اساس مواد (به عنوان مثال ، نیتروژن برای فولاد کربن) تنظیم کنید.

3. مقایسه خصوصیات گاز

آرگون (AR):

مزایا: کم هزینه ، تطبیق پذیری (مناسب برای اکثر فلزات مانند فولاد ضد زنگ ، آلومینیوم ، تیتانیوم) ، قوس پایدار و تشکیل جوش خوب.

محدودیت ها: مستعد یونیزاسیون پلاسما در قدرت بالا ، بر انتقال انرژی تأثیر می گذارد.

هلیوم (او):

مزایا: مقاومت پلاسما ، نفوذ عمیق ، سرعت جوشکاری بالا (ایده آل برای مس و آلومینیوم ضخیم) ، اما گران (هزینه آرگون 10-20 برابر) و برای جلوگیری از انتشار انتشار به محیط های محصور نیاز دارد.

نیتروژن (N₂):

مزایا: کمترین هزینه ، مناسب برای فولاد کربن و فولاد گالوانیزه ، پاتر را کاهش می دهد.

محدودیت ها: برای تشکیل مراحل شکننده با آلومینیوم و تیتانیوم واکنش نشان می دهد. ممنوع برای این مواد.

4. عوامل اضافی

الزامات خلوص:
مواد حساس (فولاد ضد زنگ ، تیتانیوم) نیاز دارندبزرگتر از یا برابر با 99.999 ٪ گاز با خلوص بالا، با کنترل دقیق رطوبت (نقطه شبنم <-40 درجه) و محتوای اکسیژن.

پارامترهای جریان گاز:
به طور معمول از جریان گاز کواکسیال یا جانبی در 5-30 لیتر در دقیقه استفاده کنید (جریان بیش از حد باعث تلاطم می شود ؛ جریان کافی منجر به محافظت ضعیف می شود).

محافظ پشتی:
قطعات جوش داده شده با دیواره یا یک طرفه برای جلوگیری از اکسیداسیون عقب به گاز عقب (به عنوان مثال آرگون خالص) نیاز دارند.

iii ترکیب ها و برنامه های گاز مشترک

آرگون خالص:

به طور گسترده ای برای استیل ، آلومینیوم و تیتانیوم در جوشکاری توان متوسط ​​به متوسط ​​استفاده می شود.

مخلوط آرگون-هلیوم:

برای آلیاژهای ضخیم آلومینیوم و مس ، نفوذ و هزینه متعادل کننده (به عنوان مثال ، 30 ٪ AR {1}}} او).

مخلوط آرگون نیتروژن:

برای فولاد کربن و فولاد کم آلیاژ ، کاهش پاتر و هزینه (5-10 ٪ نیتروژن ؛ نسبت های بالاتر ممکن است جوش را سخت کند).

هلیوم خالص:

برای سرکوب پلاسما برای جوشکاری نفوذ عمیق (مس ، آلومینیوم ضخیم) محفوظ است.

نیتروژن خالص:

فقط برای آب بندی سطح فولاد کربن و فولاد گالوانیزه. با آلومینیوم و تیتانیوم به شدت از آن خودداری کنید.

IV ملاحظات کلیدی

خلوص گاز و پاکیزگی:
برای جلوگیری از رطوبت یا آلودگی روغن ، خطوط لوله و سیلندرها خشک و تمیز هستند.

تنظیم پویا:
نسبت هلیوم را برای جوشکاری صفحه پر سرعت\/ضخیم افزایش دهید. برای جلوگیری از خنک شدن بیش از حد ، جریان را برای صفحات نازک\/جوشکاری کم سرعت کاهش دهید.

محافظ دو طرفه:
برای اجزای هوایی (به عنوان مثال ، عروق فشار) ، از هر دو سطح جلو و عقب در هنگام جوشکاری محافظت کنید.

پایان

با شناسایی ابتدا نیازهای مواد (مقاومت اکسیداسیون\/نیتریداسیون) ، سپس تطبیق قدرت جوشکاری (قدرت کم: آرگون ؛ قدرت بالا: هلیوم یا مخلوط) و در نهایت متعادل کردن هزینه و عملکرد ، گاز محافظ را انتخاب کنید. از طریق آزمایشات فرآیند اعتبار کنید تا اطمینان حاصل شود که جوش ها عاری از تخلخل\/ترک هستند و شکل گیری بهینه را نشان می دهند.
 
 
------------------
ادم بی نظیر

ارسال درخواست

whatsapp

تلفن

ایمیل

پرس و جو